บทที่ 40 ตอนที่ 40

          “แต่ว่า...”

หล่อนพยายามปฏิเสธ แต่เขาไม่ยอมฟัง ยกร่างอรชรขึ้นไปนั่งซ้อนบนตักแกร่ง สองขาเรียวคร่อมทับอยู่บนเรือนกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของจามีล

“ปล่อย... ปล่อยหม่อมฉันเถอะเพคะ อ๊ะ... อา...”

เขาไม่ปล่อย แถมยังซบหน้าลงกับอกอวบอัดของหล่อน และซุกไซ้หนักหน่วง แม้จะมีเสื้อผ้าขวางกั้น แต่ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ